Πώς το διαδίκτυο μπορεί να οδηγήσει στο «συμμετοχικό» ραδιόφωνο

Δεν είναι μόνο ιστοσελίδες του τύπου Facbook και Myspace που βρίσκονται σε άνθιση, δικτυώνοντας μεγάλες κοινότητες γνωστών και φίλων. Ένας μικρός ραδιοσταθμός στο νότιο Σάο Πάολο έχει ανακαλύψει πώς να μετατρέψει το ραδιόφωνο σε ένα νέο μέσο.

Το Radar Cultura επιτρέπει στους ακροατές να ψηφίζουν τραγούδια, να συνομιλούν με άλλα άτομα και να δημιουργούν τις δικές τους playlist μέσω της ιστοσελίδας του σταθμού. Η ιδέα γεννήθηκε στο τέλος του 2007 από τον Αντρέ Αβόριο, που εμπνεύστηκε από ιστοσελίδες όπως το Digg.com και το last.fm, προκειμένου να δημιουργήσει έναν νέο τύπο ραδιοφωνικής εμπειρίας.

«Το Radar Cultura είναι ένας δημόσιος ραδιοφωνικός σταθμός και μας ενδιαφέρει να έρθουμε πιο κοντά στο ακροατήριο», είπε. «Δίνοντας στο ακροατήριο τη δυνατότητα να επιλέγει τη μουσική, να δημοσιοποιεί περιεχόμενο προγράμματος σχετικά με τα ενδιαφέροντά του -μπορούμε να εξερευνήσουμε μαζί όλα τα θέματα που τους αφορούν περισσότερο», είπε ο κ. Αβόριο. «Όταν συνδέεις το ραδιόφωνο με το ίντερνετ, παίρνεις μια πανίσχυρη μιντιακή πλατφόρμα» προσθέτει.

Ανοιχτό περιεχόμενο
Ο κ. Αβόριο δημιούργησε το δικτυακό τόπο του Radar Cultura, χρησιμοποιώντας λογισμικό ανοικτού κώδικα που ονομάζεται Drupal και τους βοηθά να διαχειρίζονται το περιεχόμενο προγράμματος που παράγεται, είτε είναι ραδιοφωνικές εκπομπές είτε λίστες τραγουδιών.

Ολόκληρος ο ραδιοσταθμός και η ιστοσελίδα του τρέχει βασισμένη στο Drupal και τα εργαλεία που έχουν αναπτυχθεί γύρω του. «Οποιοσδήποτε άλλος ραδιοσταθμός θέλει να χρησιμοποιήσει το ίδιο σύστημα με το Radar Cultura, μπορεί να κατεβάσει το λογισμικό από την ιστοσελίδα του Drupal» συνεχίζει. Επίσης, πολλές από τις πληροφορίες που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα δημοσιεύονται υπό την άδεια Creative Commons, ώστε ο καθένας να μπορεί να τις πάρει και να τις χρησιμοποιήσει ελεύθερα.

«Η ιδέα είναι η δημιουργία ενός συμμετοχικού ραδιοφωνικού σταθμού και το ακροατήριο καλείται να παράγει τα πάντα!» Τα πιο δημοφιλή μουσικά κομμάτια συνθέτουν τη λίστα του προγράμματος και η εκπομπή που προκύπτει εκπέμπεται στον αέρα και είναι επίσης διαθέσιμη μέσω διαδικτύου.

Ο σταθμός και η ιστοσελίδα του δραστηριοποιείται επίσης κατά τη διάρκεια διοργανώσεων, όπως το Virada Cultural, ένα 24ωρο πάρτι που κυριαρχεί στην πόλη του Σάο Πάολο, περιλαμβάνοντας μουσική και άλλα πολιτιστικά δρώμενα.

_{Πηγή: Διεθνής Υπηρεσία του BBC}

Κίνδυνος διώξεων για όσους έχουν ψηφιακά αρχεία μουσικής

Νομικές κυρώσεις κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν στο άμεσο μέλλον όσοι μέχρι σήμερα καμαρώνουν για τον όγκο των μουσικών αρχείων που έχουν συγκεντρώσει στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή τους. Και τούτο διότι εάν ευδοκιμήσουν οι προσπάθειες της Ελληνικής Ένωσης Δισκογραφικών Εταιρειών (IF PI) για άρση του απορρήτου τηλεπικοινωνιών στις περιπτώσεις κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω του Διαδικτύου, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για την άσκηση διώξεων κατά των μεμονωμένων χρηστών που «κατεβάζουν» δωρεάν μουσική!

Έτσι, όσοι σήμερα επισκέπτονται ιστοσελίδες ανταλλαγής μουσικών αρχείων (peer to peer) θα απειλούνται με νομικές κυρώσεις από τις δισκογραφικές εταιρείες της χώρας, καθώς θα θεωρείται ότι διακινούν δίχως εξουσιοδότηση ("κατεβάζουν» και θέτουν στη διάθεση των χρηστών του δικτύου) προϊόντα που προστατεύονται από τους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Από μια πρώτη έρευνα στις εν λόγω σελίδες του Διαδικτύου έχουν ήδη εντοπιστεί χρήστες με 3.000 έως και 5.000 τραγούδια αποθηκευμένα στον υπολογιστή τους. Αυτοί σύμφωνα με τους ανθρώπους της IFPI κινδυνεύουν να βρεθούν πρώτοι στο μάτι του κυκλώνα.

«Για να φτάσουμε στον χρήση που διαθέτει και διακινεί πειρατικά μουσικά αρχεία πρέπει να πετύχουμε την άρση του απορρήτου, κάτι που δεν προβλέπεται από τον ισχύοντα νόμο 2225/94. Σήμερα, μπορούμε να γνωρίζουμε την ηλεκτρονική διεύθυνση του χρήστη, τον πάροχο με τον οποίο συνεργάζεται, όχι όμως το ίδιο το φυσικό πρόσωπο. Πρόκειται για νομικής φύσης πρόβλημα, σύντομα όμως θα υπάρξουν εξελίξεις», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Νίκος Στεφανάκης, υπεύθυνος για ζητήματα ψηφιακής πειρατίας της IFPI.

Ενδεικτική του τι μπορεί να επακολουθήσει είναι η εικόνα που καταγράφεται στο εξωτερικό, όπου προβλέπεται άρση του απορρήτου τηλεπικοινωνιών και για περιπτώσεις προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Παγκόσμιας Ενωσης Δισκογραφικών Εταιρειών, στη διάρκεια του 2005 ασκήθηκαν περί τις 20.000 διώξεις κατά μεμονωμένων χρηστών σε 17 χώρες.

Αποτέλεσμα; Καταγράφηκε σημαντική μείωση του αριθμού μουσικόφιλων που χρησιμοποιούν τις pear to pear υπηρεσίες φοβούμενοι τις νομικές συνέπειες. Διπλασιάστηκαν ταυτόχρονα μέσα σε ένα χρόνο (από 1,5 εκατ. το 2004 σε 2,8 εκατ το 2005) οι συνδρομητές των ιστοσελίδων, που πωλούν νομίμως (με τη συγκατάθεση δηλαδή της IFPI) κάθε τραγούδι για κάτι λιγότερο από 1 ευρώ, ενώ αυξήθηκε κατά 6 (!) φορές μέσα σε ένα χρόνο ο όγκος της διαθέσιμης στο διαδίκτυο μουσικής.

Παράγοντες της μουσικής βιομηχανίας άλλωστε υποστηρίζουν ότι η ποιοτική αλλαγή που συντελείται στην on- line μουσική αγορά νομιμοποιούν πλέον τις δισκογραφικές εταιρείες να κινηθούν εναντίον όσων εξακολουθούν να προτιμούν την «μαύρη αγορά». «Εφόσον συνεχώς βελτιώνεται η νόμιμη παροχή αρχείων MP3 για ποσά κάτω του 1 ευρώ έχουμε κάθε λόγο να είμαστε πιο αδιάλακτοι», λέει ο κ. Στεφανάκης.

Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ όλων των φορέων που διακινούν προϊόντα που σχετίζονται με μορφές καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας, όπως η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Πνευματικής Ιδιοκτησίας, ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Εργων Λόγου, ο Σύνδεσμος Παραγωγών Οπτικοακουστικών Έργων κ.α. Στόχος, η από κοινού εισήγηση των τροποποιήσεων στον ισχύοντα νόμο 2225/94 (άρση απορρήτου).

Οι προτάσεις θα κατατεθούν πιθανότατα στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή που σήμερα μελετά τροποποίηση των αρμοδιοτήτων της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών. «Πρόκειται για εμπλουτισμό και όχι αλλαγή του νόμου καθώς την εποχή που θεσπίστηκε δεν ήταν δυνατό να είχαν προβλεφθεί ζητήματα που σχετίζονταν με το διαδίκτυο. Οι αλλαγές ωστόσο δεν είναι έξω από το πνεύμα του νομοθέτη», καταλήγει ο κ. Στεφανάκης.

Πηγή Του Γιάννη Σουλιώτη Kathimerini.gr
φωτογραφία απο dmet.iema.gr